Άρθρα και Ειδήσεις

Ειδήσεις και Άρθρα σχετικά με το περιβάλλον της Αργολίδας

Μ. Αντωνιάδης

Διαβάζω σε αρθρογραφία του ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ απάντηση της περιφέρειας σε ερώτηση βουλευτή για τα έργα στον Ερασίνο.

«Δυστυχώς (!!!!!!!!) λόγω του καθεστώτος των Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου που διέπει την περιοχή απαγορεύεται η οποιαδήποτε είδους επέμβαση πέραν τον υφιστάμενων όχθεων συνεπώς το μοναδικό εργαλείο διευθέτησης είναι η τοποθέτηση συρματοκιβωτίων...»

1. Ξεκινάμε με το δυστυχώς. Γιατί ; Για το νομικό πλαίσιο των Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου που μας βάζει περιορισμούς προστασίας του οικοσυστήματος; Φυσικά θα θέλαμε να μην υπήρχε κανένα καθεστώς προστασίας. Όλα «στάχτη και μπούρμπερη» όπως θα έλεγε η γιαγιά μου η Μαριγώ.

2. Ο νόμος προστατεύει τις όχθες και όχι το ποτάμι που είναι η σημαντική αναφορά του οικοσυστήματος στην περιοχή. (παγκόσμια πρωτοτυπία)

3. Βάζουμε συρματοκιβώτια και καταστρέφουμε την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής και μιλάμε για έργο προστασίας του περιβάλλοντος.

4. Ενώ αναφέρουν όλες τις εγκριτικές αποφάσεις δεν αναφέρουν ποτέ την αρνητική εισήγηση για το έργο της υπηρεσίας περιβάλλοντος, της ίδιας της υπηρεσίας τους. Οι άνθρωποι της διπλανή τους πόρτας κυριολεκτικά. Επιλεκτική μνήμη;

Σηκώνω ψιλά τα χέρια.

 

Δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών 1-12-20 για τον Ερασίνο από τον Κώστα Παπακωνσταντίνου Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας

 Προκειμένου να απορροφήσει 2 εκατομμύρια € από το ΕΣΠΑ, η Περιφέρεια Πελοποννήσου καταστρέφει ένα από τα ωραιότερα σημεία του Αργολικού κάμπου με ένα 100% άχρηστο και περιττό έργο. Η απάτη είναι χειρότερη από την περιβαλλοντική βαρβαρότητα.

Το «έργο»

Η λεγόμενη «διευθέτηση» του ποταμού Ερασίνου που εκβάλει στη Νέα Κίο, η οποία εγκρίθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου στις 16/11, περιλαμβάνει σκάψιμο και απομάκρυνση της φυσικής βλάστησης και συρματοκιβώτια στις όχθες προκειμένου, σύμφωνα με την εισήγηση, να απομακρυνθούν και «προσχώσεις και φερτές ύλες» και να είναι εύκολος ο μελλοντικός καθαρισμός. Το κόστος του έργου ανέρχεται σε 2.000.000 ευρώ, περιλαμβάνοντας 100.000 για σκαψίματα, κάποια απρόβλεπτα και πάνω από 1.500.000 για συρματοκιβώτια και «λιθοριπές».

Γιατί είναι απάτη το έργο;

Ο Ερασίνος δεν είναι ποτάμι με επιφανειακή λεκάνη απορροής και πλημμυρικά φαινόμενα. Είναι η εκφόρτιση της καρστικής πηγής Κεφαλάρι προς τη θάλασσα, με διαδρομή λίγων χιλιομέτρων. Το νερό προέρχεται κατευθείαν μέσα από τον ασβεστολιθικό λόφο και έχει αργή ροή. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Πρώτον, δεν υπάρχουν «προσχώσεις» ούτε «φερτές ύλες» στον Ερασίνο, μόνο βλάστηση. Το δεύτερο είναι ότι δεν υπάρχει διάβρωση στις όχθες. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει οποιοσδήποτε επισκεφτεί το ποτάμι όπως και ότι υπάρχει παρόχθιος δρόμος εκατέρωθεν του ποταμού. Συνεπώς, ακόμη και αν κάποιος επιμένει να καθαρίσει την βλάστηση, μπορεί να το κάνει πανεύκολα – όπως έχει γίνει τόσες φορές μέχρι σήμερα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, τέτοιου είδους ποτάμια-κανάλια διατηρούνται σε φυσική κατάσταση με περιοδικούς καθαρισμούς σωρευμένης οργανικής ύλης (όχι «φερτών») κάθε 5-10 χρόνια.

Η Περιφέρεια ωστόσο επιμένει ότι υπάρχουν φερτές ύλες, προσχώσεις, διάβρωση και δυσκολία καθαρισμού και προτείνει σκάψιμο και συρματοκιβώτια, μετατρέποντας ένα από τα ωραιότερα μέρη του Αργολικού κάμπου σε τσιμεντωμένο κανάλι. Παρακάμπτει την εισήγηση του Τμήματος Περιβάλλοντος και Υδροοικονομίας της Π.Ε. Αργολίδας που εντοπίζει θεμελιώδεις ελλείψεις. Όταν ένα άχρηστο και δαπανηρό έργο προχωρά με τέτοιο τρόπο και με τέτοια ψέματα με πόρους ΕΣΠΑ πρόκειται για σκάνδαλο.

Γιατί το κάνουν;

Τα έργα οριοθέτησης – διευθέτησης ρεμάτων και χειμάρρων (η οριοθέτηση είναι προϋπόθεση για έργο σε ποτάμι) που έρχονται σωρηδόν στα Περιφερειακά Συμβούλια συνήθως επιχειρούν να λύσουν κάποια, ας πούμε, προβλήματα διάβρωσης ή πλημμυρικά. Ως οικολογικός χώρος συχνά διαφωνούμε με τον τρόπο που σχεδιάζονται και εκτελούνται αλλά, τουλάχιστον, υπάρχει κάποια δικαιολογία. Στην περίπτωση του Ερασίνου δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ. Είναι ένα ειρηνικό, ήσυχο ποτάμι που ρέει νωχελικά στον κάμπο.

Γιατί, λοιπόν, προτάθηκε τέτοιο έργο; Αναγκαστικά βλέπουμε ως μόνη εξήγηση ότι κάποιο λόμπι εργολάβων και μηχανικών βρήκε την ευκαιρία για ένα εύκολο κέρδος. Το ότι το υποστηρίζει η Περιφέρεια Πελοποννήσου σημαίνει είτε συνενοχή ή ασχετοσύνη και στενόμυαλη σκοπιμότητα επίδειξης εγγειοβελτιωτικού έργου – που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Τι να γίνει

Όπως τονίζουν επί χρόνια πολλοί φορείς της Αργολίδας, η αστική και τουριστική ανάπτυξη προϋποθέτει την ανάδειξη και αξιοποίηση της φυσικής κληρονομιάς όπως ο παραλιακός υγρότοπος, ο Ερασίνος με τον γειτονικό βάλτο «Ρουμάνι» και οι πηγές της Λέρνης. Σε έναν ήδη τουριστικό προορισμό, δράσεις όπως διαδρομές, ποδηλατόδρομοι, γέφυρες, παρατηρητήρια, θέσεις θέασης, παγκάκια, παρκινγκ κ.λπ. θα αποδώσουν αμέσως και θα διευρύνουν το τουριστικό αντικείμενο και την σεζόν (φυσικά, αφού σχεδιαστούν με προσοχή, αλλά ας φτάσουμε πρώτα εκεί…). Όσο για τους «μηχανικούς και εργολάβους» υπάρχουν πολλά νέα έργα προστασίας και συμμαχίας με την φύση.

Η Περιφέρεια Πελοποννήσου και το ΕΣΠΑ

Λέγεται ότι στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, ακούστηκε το απίστευτο επιχείρημα ότι αν δεν γίνει το έργο θα χαθούν πόροι ΕΣΠΑ. Δηλαδή η Περιφέρεια καταστρέφει ένα οικοσύστημα και έναν ειδυλλιακό τόπο με ένα άχρηστο έργο προκειμένου να δείξει απορροφητικότητα στο ΕΣΠΑ. Αν όντως είναι έτσι – ειδικά αυτή την περίοδο κρίνεται η φερεγγυότητά μας εν όψει του νέου ΕΣΠΑ- η Περιφέρεια διαπράττει τεράστιο στρατηγικό ατόπημα καθώς αναδεικνύεται αναξιόπιστος διαχειριστής ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Ας ελπίσουμε ότι το έργο κάπως θα «κοπεί» γρήγορα, προτού αναδειχτεί σε ιστορικό σκάνδαλο.

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας

 

Κατατέθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο 2-10-20

Διαφωνώντας ριζικά με τη μελέτη αντιπλημμυρικής προστασίας στον ποταμό Ερασίνο, καταγράφουμε μια σειρά από διαφορετικές προτάσεις για τη διαχείριση της περιοχής.

Όπως είναι γνωστό η παρέμβαση γίνεται σε μια περιοχή που είναι περιοχή ΖΟΕ προστασίας σ΄ ένα τόπο που αποτελεί ένα σημαντικό βιότοπο στην Αργολίδα. Μην ξεχνάμε ότι είναι ένα από τα δύο ποτάμια συνεχούς ροής στην Αργολίδα, συνδεδεμένος με πολλούς μύθους. Το άλλο είναι ο Ποντίνος ποταμός, στις πηγές της Λέρνας.  

  • Με άξονα το ποτάμι μπορεί να δημιουργήσουμε τους όρους ανάπτυξης ενός εναλλακτικού οργανωμένου τουρισμού στην περιοχή.
  • Πλημμυρικά φαινόμενα παρουσιάζονται στο τμήμα από το δημόσιο δρόμο Άργους - Μύλων μέχρι τις πηγές του Κεφαλαρίου, γιατί υπάρχουν καταπατήσεις στην κοίτη του ποταμού.
  • Το ποτάμι σήμερα (στο μεγαλύτερο τμήμα του δεν έχει νερό) διαπιστώνουμε ότι στην κοίτη υπάρχουν κορμοί, σκουπίδια, λάστιχα αυτοκινήτων μπαζώματα κ.λπ

Με αυτές τις διαπιστώσεις χρειάζεται τώρα να αλλάξουμε το μοντέλο της προτεινόμενης διαχείρισης της περιοχής από τη μελέτη.

Προτείνουμε, για τη λειτουργία στην περιοχή ενός άξονα ανάπτυξης εναλλακτικού τουρισμού, τα εξής:

  • Σηματοδότηση της πορείας και βελτίωση του υλικού επίστρωσης του μονοπατιού παράλληλα με το ποτάμι. Δημιουργία δηλαδή ενός ποδηλατοδρόμου και ταυτόχρονα μονοπατιού περιπάτου, που θα έχει αφετηρία τη Ν. Κίο, θα κινείται παράλληλα με το ποτάμι και θα φτάνει στις πηγές του Κεφαλαρίου. Αυτό σημαίνει πινακίδες πορείας με χιλιομετρικές αποστάσεις. Η συνολική διαδρομή είναι 7.000 μέτρα.  
  • Πινακίδες σε σημεία της διαδρομής με αναφορές στη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής.
  • Χρήση της νέας τεχνολογίας για την αναγνώριση της χλωρίδα και της πανίδας.
  • Ανάδειξη της μυθολογικής και ιστορικής αξίας της περιοχής.
  • Δημιουργία χώρων παρατηρητήριου πουλιών, στάσης και θέασης οικογενειακών περιπάτων και «πικ νικ»
  • Δημιουργία στην αφετηρία της διαδρομής (χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων στην παραλία της Ν Κίου ) σημείου με δανειστικά ποδήλατα, ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να κάνει μια διαδρομή 14 χιλιομέτρων δίπλα στο ποτάμι με απόλυτή ασφάλεια. (Ν Κίος- Κεφαλάρι και επιστροφή)
  • Στις εκβολές του ποταμού θα μπορούσε να υπάρχει η υποδομή για κανό, ώστε τμήμα του ποταμού πάνω από 2 χιλιόμετρα να διασχίζεται με πλωτό μέσο, φιλικό προς το περιβάλλον.
  • Επιδιόρθωση στα ξύλινα γεφύρια που χρησιμοποιούνται από τους αγρότες τις περιοχής, ώστε να είναι και σημεία στάσης και θέασης από τους επισκέπτες.
  • Επιλεγμένες φυτεύσεις στην περιοχή, κατόπιν υποδείξεων εξειδικευμένων επιστημόνων, για αναβάθμιση του οικοσυστήματος και προστασία της βιοποικιλότητας.
  • Ίσως θα ήτα αναγκαίο να γίνει μια μελέτη διαχείρισης συνολικά του βάλτου.
  • Τεχνητές φωλιές πουλιών, που οι κατασκευές τους θα μπορούσαν να αποτελέσουν εργαστήρια βιωματικών σχολικών δραστηριοτήτων ή εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης εθελοντών ενηλίκων.
  • Κατεδάφιση της γέφυρας στον παραλιακό δρόμο (Ν Κίος Μύλων) όπως προβλεπόταν από την κατασκευή της νέας γέφυρας.
  • Καθαρισμός της κοίτης από φερτά, μπάζα, κορμούς δένδρων που έχουν πέσει κάθετα στο ποτάμι. (βλέπε φωτογραφίες 29-9-2020)
  • Δημιουργία υποδομής για την καλύτερη λειτουργία των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) Ν. Κίου. Καθιστικά, σύστημα ασύρματης ξενάγησης κ.λπ. Μην ξεχνάμε ότι μέχρι σήμερα μέσα από τα προγράμματα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Ν. Κίου έχουν επισκεφτεί το ποτάμι 4.000 μαθητές
  • Σε επίπεδο αντιπλημμυρικής προστασίας, η διάνοιξη του ποταμού στα σημεία καταπάτησης της κοίτης στην περιοχή Κεφαλαρίου.
  • Η παρέμβαση στον Ερασίνό αν συνδεθεί με την υπάρχουσα προμελέτη του παραλιακού μετώπου Ναυπλίου Ν. Κίου για προστασία του υγροτόπου και την δημιουργία παραλιακά ενός πεζόδρομου – ποδηλατοδρόμου μπορούμε δυνητικά να δημιουργήσουμε έναν άξονα εναλλακτικού τουριστικού ενδιαφέροντος δημιουργώντας ένα ποδηλατόδρομο που μπορεί να φτάσει 30 χλμ εάν συνδεθεί το Ναύπλιο η Ν. Κίος το Κεφαλάρι το Σκαφιδάκι (δίπλα στο κανάλι του Αναβάλου) της Λέρνας και επιστροφή στο Ναύπλιο.

«Δεν μπορούμε να κόβουμε το κλαρί που καθόμαστε» και δυστυχώς αυτό θα γίνει, αν υλοποιήσουμε την προβλεπόμενη μελέτη επένδυσης του ποταμού με συρματοκιβώτια, αν καταστρέψουμε τη χρήσιμη χλωρίδα του ποταμού, αν διώξουμε τη σπάνια πανίδα που φιλοξενεί, αν δε σεβαστούμε την, χιλιάδων χρόνων, πολύτιμη ιστορία του «αγαπημένου», εκ του αρχαίου Ερώà αγαπώ - Ερασίνος à Αγαπημένος, ποταμού της περιοχής μας.

Αντωνιάδης Μπάμπης φίλος του υγροτόπου

Ηλιάδης Τάσος φίλος του υγροτόπου

Κοντός Νίκος φίλος του υγροτόπου Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Άργους – Μυκηνων

Δεκάδες πανέμορφα φλαμίνγκο αφίχθησαν για ακόμα μία φορά τον φιλόξενο υδροβιότοπο Ναυπλίου-Νέας Κίου στην Αργολίδα την Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020.

Δείτε φωτογραφίες και VIDEO στις ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μία ακόμα θαλάσσια χελώνα ξέβρασε το κύμα στην παραλία της Καραθώνας στο Ναύπλιο, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2020.. Η άτυχη χελώνα έφερε πολλαπλά χτυπήματα στο σώμα της και το κεφάλι της .Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί το τελευταία καιρό πάρα πολλές θαλάσσιες χελώνες θανάσιμα χτυπημένες. Πολίτες της περιοχές κάνουν λόγο για γενοκτονία του συγκεκριμένου είδους στην περιοχή. Τα είδη αυτά είναι όλα ευάλωτα ή απειλούμενα. Είναι τοπικά υπό προστασία και αποκατάσταση, αλλά η ρύπανση, η λαθροθηρία και η τυχαία εμπλοκή τους σε αλιευτικά εργαλεία παραμένουν ανησυχητικές αιτίες μείωσης του πληθυσμού τους που έχει ήδη ελαττωθεί.

Οι θαλάσσιες χελώνες, όπως οι άλλες χελώνες (Χελώνια) είναι εξώθερμα ερπετά και διαθέτουν αναπνευστικό σύστημα με πνεύμονες, το οποίο είναι μια προσαρμογή στην επίγεια ζωή. Ως συμπλήρωμα των νεφρών, υπάρχουν αδένες κοντά στα μάτια τους που αποβάλουν το υπερβολικό αλάτι από το αίμα τους. Ο μεταβολισμός τους έχει την ικανότητα να αντέχει στις υψηλές συγκεντρώσεις CO2 κατά την διάρκεια καταδύσεων σε μεγάλα βάθη. Μπορούν να αποβάλουν το 35-52% του οξυγόνου στην αναπνοή. Η όρασή της είναι πολύ ανεπτυγμένη. Τα μάτια προστατεύονται με τρία βλέφαρα και η ακοή τους είναι ιδιαίτερα τελειοποιημένη εξίσου, αν και δεν έχουν εξωτερικά αυτιά, αλλά ένα εσωτερικό αυτί, κάτω από μία ακουστική πλάκα. Η όσφρησή τους είναι ωστόσο αρκετά αναποτελεσματική. Οι θαλάσσιες χελώνες δεν έχουν παρά μία μόνο έξοδο για την απέκκριση η οποία χρησιμεύει επίσης για την αναπαραγωγή.

Το πεπλατυσμένο καβούκι τους, τους παρέχει καλύτερη υδροδυναμική και παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία, αλλά ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι τους επιτρέπει να αποθηκεύουν θερμότητα. Αυτή η προσαρμογή, που αποκτήθηκε μετά την επιστροφή τους στο θαλάσσιο περιβάλλον, τους επιτρέπει να καταδύονται σε μεγάλα βάθη, όπου η θερμοκρασία του νερού είναι χαμηλή. Έτσι όμως έχουν χάσει την ικανότητα να κρύβουν τα μέλη τους σ' αυτό. Όπως στις άλλες νεροχελώνες, τα καβούκια τους είναι ελαφρύτερα, διότι είναι εξοπλισμένα με βρέγματα. Οι Δερμοχελυίδες, οι μεγαλύτερες θαλάσσιες χελώνες, έχουν χάσει τα λέπια τους και το καβούκι τους καλύπτεται από παχύ δέρμα. Όπως οι υπόλοιπες χελώνες, δεν αλλάζουν τo δέρμα (έκδυση).Οι θαλάσσιες χελώνες είναι όλες παμφάγες με τάσεις προς τα φυτά και το κρέας. Έτσι η Πράσινη θαλασσοχελώνα είναι κυρίως χορτοφάγος. Η χελώνα Καρέττα, ο Λεπιδόχελυς του Ειρηνικού και το είδος Natator depressusείναι κυρίως σαρκοφάγα και τρέφονται με μαλάκια, καρκινοειδή, μικρά ψάρια και άλλα θαλάσσια ασπόνδυλα. Η δερματοχελώνα είναι παμφάγος και τρέφεται κυρίως με κνιδόζωα. Η Κεραμοχελώνα, είναι επίσης παμφάγος, και τρέφεται, όπως η δερματοχελώνα, με κνιδόζωα αλλά τρέφεται επίσης -πράγμα σπάνιο για σπονδυλόζωα- με σπόγγους.

Οι χελώνες πρέπει να αποθηκεύουν πολλή ενέργεια για τις μεταναστεύσεις τους. Για αυτόν τον λόγο, η διατροφή τους παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην γονιμότητά τους.

 

 https://youtu.be/avCzw5nrvGk

Βαγγέλης Μπουγιώτης

Από την Γροιλανδία στον υγρότοπο !!! (9/10/2020).

Η Κοκκινοσκαλίδρα ή Χοντροσκαλίδρα (Calidris canutus)

Η Κοκκινοσκαλίδρα είναι ένα κοντόχοντρο στο μέγεθος του Κότσιφα είδος παρυδάτιου πουλιού με κοντό λαιμό. Φθάνει σε μήκος σώματος από 23 έως 26 εκατοστά. Το άνοιγμα των φτερών είναι 57 έως 62 εκατοστά. Το βάρος ποικίλλει από 115 έως 165 γραμμάρια. Τα πόδια είναι γκριπράσινα και σχετικά κοντά.

Στη Μεσόγειο και ειδικότερα στην Ελλάδα είναι ολιγάριθμη. Τη συναντάμε τη χειμερινή περίοδο και κατά τη μετανάστευση.
Οικότοπος ενδιαίτημα: Η κοκκινοσκαλίδρα αναπαράγεται κυρίως στη Γροιλανδία, τον Καναδά, την Αλάσκα και στην τούνδρα της Σιβηρίας. Είναι μεταναστευτικό είδος μεγάλων αποστάσεων, και την άνοιξη και το φθινόπωρο χρησιμοποιεί σαν ενδιάμεσο μεταναστευτικό σταθμό τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας. Οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται στη νοτιοδυτική Αφρική.
Η κοκκινοσκαλίδρα είναι ένα από τα λίγα είδη πουλιών που ταξιδεύουν τις μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ αναπαραγωγής και διαχείμανσης χωρίς ενδιάμεσο σταθμό nonstop. Οι αποστάσεις αυτές μπορεί να είναι έως και 5.000 χιλιόμετρα.

Διάφορα:
Ο συνολικός ευρωπαϊκός πληθυσμός εκτιμάται σε περίπου 15.000 έως 30.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια. Φωλιάζουν σχεδόν αποκλειστικά στη Γροιλανδία.

Το όνομά του canutus προέρχεται από το Βίκινγκ Δανό βασιλιά Κνούτος ή Κανούτος (Cnut the Great) ηγεμόνας των χωρών της Βόρειας Θάλασσας.

Ορισμένα είδη κατά την αποδημία τους, καλύπτουν τις μέγιστες αποστάσεις μεταξύ όλων των πουλιών. Ειδικότερα, η νανοσκαλίδρα, παρά το μικρό της μέγεθος και η δρεπανοσκαλίδρα μεταναστεύουν από την τούνδρα στις απώτατες ακτές του Ινδικού Ωκεανού, από τη Νότια Αφρική μέχρι τη Σρι Λάνκα.

Πρωταθλήτρια όμως στην κάλυψη της μέγιστης απόστασης ανακηρύσσεται η κοκκινοσκαλίδρα που αναπαράγεται στην τούνδρα του Καναδά και μεταναστεύει στο απώτατο άκρο της νοτίου Αμερικής, στη Γη του Πυρός 30.000 χιλιόμετρα μακριά.
Λαμβανομένου υπόψη ότι ζουν περί τα 13 χρόνια, συνάγεται ότι κατά τη διάρκεια της ζωής τους καλύπτουν συνολικά απόσταση 390.000 χιλιομέτρων ή και μεγαλύτερη, όση είναι δηλαδή η απόσταση μεταξύ της γης και της  σελήνης.

argolis-nature-logo.png

Φίλοι Υγροβιότοπου
Ναυπλίου - Νέας Κίου
Αργολίδας

© 2021 ΦΙΛΟΙ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ-Ν.ΚΙΟΥ. Κατασκευή ιστοσελίδας: Kinisis Web & Tourism

Επικοινωνία

Για οποιαδήποτε πληροφορία παρακαλώ στείλτε μνας μήνυμα στο email: argolisnature@gmail.com